וַתֵּ֗לֶךְ וַתָּב֛וֹא אֶל־אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶל־הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וַ֠יְהִי כִּרְא֨וֹת אִישׁ־הָאֱלֹהִ֤ים אֹתָהּ֙ מִנֶּ֔גֶד וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־גֵּיחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ הִנֵּ֖ה הַשּׁוּנַמִּ֥ית הַלָּֽז׃
און זי איז געגאַנגען און געקומען צום געטלעכן מאַן אױפֿן באַרג כַּרמל. און עס איז געװען, װי דער געטלעכער מאַן האָט זי דערזען פֿון װײַטן, אַזױ האָט ער געזאָגט צו זײַן יונג גֵיחזין: אָן איז יענע שוּנַמית.
I Kings
De longs jours s’écoulèrent. La troisième année, la parole du Seigneur s’adressa à Élie en ces termes: "Va, présente-toi devant Achab, je veux rendre la pluie à cette contrée."
I Kings
Élie partit pour paraître devant Achab; la famine alors était grande à Samarie.
I Kings
Achab manda Obadia, l’intendant du palais. Cet Obadia était un fervent adorateur de l’Éternel.